Tuttebel

Een echte tuttebellerok, met roze en lichtblauw en kantjes. Gemaakt met het altijd goed klokrokpatroon, maatje 38, knielengte.

Als je vindt dat hij bij je past, laat het dan weten. Dan doe ik hem in een pakje en stuur ik hem op.

Chique dinges op de Frankrijklei

prentje van de website

Omdat je niet op het in drommetjes lopen van de Open Monumentendag moet wachten, twee tips op de net geïnventariseerde Frankrijklei.

Twee exquise locaties waar 19de-eeuwse grandeur en schitterende design worden gecombineerd en waar je zo kunt binnenwandelen:
- Frankrijklei 135: een deels weggeknipte historiek en alles voor mijn droomhuis
- Frankrijklei 148: een advocaat die hield van zigeunerinnen en fantastische lampen

Wassen

Mijn kinderen kunnen het zelf. Voor de vaat en de vuile kleren heb ik een machine en voor mijn huis een onverbeterlijke toverelf.

Enkel de auto was ik nog eigenhandig. Omdat ik er altijd pas de avond van tevoren aan denk dat ik morgen naar de keuring moet.

Maar het heeft dus niet geholpen. Iets met de uitlaat dat 350 euro kostte.

Internaten en wat ik daar van vind

Internaten zijn weer populair, verneem ik. Ik ben ervaringsdeskundige, dus men verwacht van mij een gegronde mening.

Ik kan voornamelijk dooddoeners meedelen, die iedereen wel kan bedenken. Dat het afhangt van het kind bijvoorbeeld. Dat sommigen dat leuk vinden en anderen er volledig aan kapot gaan. Dat een kind bij zijn moeder moet zijn als het 12 is. Maar op zijn 18 best niet meer.

Maar misschien is het wel interessant daar ook een paar persoonlijke vaststellingen aan toe te voegen, als niet algemeen geldend voorbeeld. 

Dat ik heel verlegen was als ik 12 was en als ik 18 was niet meer en dat het internaat daar echt wel voor iets tussen zat. Dat ik op mijn 18 kinderen die niet op internaat hadden gezeten onnozele moederskinders vond, iets wat ik nog altijd vind. Dat ik veel geweend heb. En ik niet alleen. En dat je mij sindsdien enkel nog met een sentimentele film aan het janken krijgt. Dat surveillanten streng zijn en regels soms wreed. Dat er vriendschappen gesmeed worden die ontzettend belangrijk blijven, ook al zie je mekaar later bijna niet meer. Dat ik een totentrekker werd die heel pragmatisch kan omgaan met hiërarchie en gezag. Dat mijn lichaam nog altijd gedresseerd reageert op belgerinkel.

En natuurlijk waren er de fratsen waarover iedereen heeft gelezen in de kostschoolromannekes. Alhoewel deze zich bij mij beperkten tot bijvoorbeeld het stelen van de bel.

2 - 0,70 = 68

En zo gaat dat maar door. Hele rekenbundeltjes vol. Er zit altijd een logica in. En hij breekt er altijd zijn hersens op.

Dat kon natuurlijk niet blijven duren, zo oordeelde het CLB. Het kind werd getest. Met een hoge vloeiende en gekristalliseerde intelligentie, kon dat aspect het probleem niet zijn. (Maar dat had ik u al op voorhand kunnen zeggen.) Getalinzicht en aanverwanten blijken daarentegen significante afwezigen.

En dus mag onze jongste zoon op rekentherapie. Een hele vakantie lang, een uur per week naar school. De logopediste is mooi, de school een monument: hopelijk is esthetiek een troost voor deze kleine kunstenaar.

Time flies

De tijd gaat snel. 
De lente is nog maar net goed begonnen of de zomer staat al voor de deur.

Blije tafel

Ik vond de tafel die ik zocht.
Toch bleek ze zaterdag bijlange na niet groot genoeg om iedereen een plek te geven die ik wou bedanken voor de hulp.Gelukkig stond het oude gevaarte nog in de garage.

En vandaag eet ik van de restjes en zit ik blij te wezen bij mijn fresia's.