Wandeling in de stationsbuurt

Ik bereid een wandeling voor in de stationsbuurt van Antwerpen. Ik wil laten zien aan mijn collega's wat ik daar gevonden heb: second empire, diamant, een kieken en veel vergane glorie.

Hier kun je zien hoe het daar 100 jaar geleden was: met paard en hoed de stad in.

Gewoontes

Een vaste lentestop op weg van school naar huis is ons plekje in het Rivierenhof.
Een vaste gewoonte is ook dat één van de kinderen begint te blèten. Of naar toilet moet. En dat is dan meteen een teken om de tocht verder te zetten.
 

Nieuw prentje

Een jaar en tien dagen bezig.
201 blogverhaaltjes verder.

Dat verdient een nieuwe foto. Eén van onze nieuwe thuis. Eén om te laten zien dat er vlagjes hangen. Omdat ik leerde dat je dat zelf moet doen, als je wilt dat het leven een feest is.

Deze vlagjes kreeg ik van oppervlaggenslingermadam Astrid. Ook de erbij horende levenswijsheid trouwens.  X

Happy

Ik ging eigenlijk schilderen maar vond dit toch prioritair. Kwestie dat koelkast en diepvries bij de rest van het design passen.

Mijn kind

Vandaag voor de tweede keer de schoolmusical "Expeditie O" gezien.

Aan alle kersverse moeders: ik kan u zeggen dat dat dus blijft, dat ge uw eigen kind het schoonste vindt.
 

(De mooie gast met hoed is mijn zoon.)

De bel zegt tok tok

Na het registreren van de aanwezigheid van een uil, vlinders en kabouters in stedelijke context, vonden wij gisteren een kip op straat.

Hoewel een kip TOK TOK zegt en daarmee eerder verwijst naar het kloppen op een deur, bekroont ze hier een grote smeedijzeren trekbel aan de gevel van een monument in de voorts zeer mistroostige Lange Herentalsestraat.

Ook hier hield ik mij in.

Kussenmand

Ik haakte een nieuwe kussensloop. Met fluo kartelrandje.

Maar voorlopig lijkt het nergens bij te passen dan bij de voor de talrijke ontsierende exemplaren in het leven geroepen kussenmand.