Weg

De grote doos met dierbaar seventies-servies uit mijn handen laten vallen. In gruzelementen.
Ik selecteer voor de nieuwe keuken. Minder dan ik dacht, kan ik afstand doen.

"Dat kan geen toeval zijn", zegt mijn lief. Een herinnering doet vermoeden dat dat klopt.

Tot een flink eind na mijn kleutertijd was ik verknocht aan mijn doekje. Zo eentje om mee te slapen en in je gezicht te wrijven. 

Het kon nooit in de was, want dan was het niet meer zacht en ik ontroostbaar.

Daar waar de hygiënegrens bereikt was, greep mijn moeke in. Soms liet ze het pardoes in mijn potje vallen. 

Kookwasje geregeld. 
Kindje flink want kan niet anders.

Dip

Toen Stoffel deze voormiddag na twee dagen onzichtbaarheid weer boven kwam, voelde ik dat het goed zou komen.

En ja hoor. 
Deze avond is de buikpijn beter. 
Techniekers toverden warm water.

Een weekje extra campingkeuken kan ik dus weer aan.

Vakantie zonder lief

Vakantie in de Westhoek, met mijn twee zonen maar zonder lief.
"Hoe zit het met dat romantisch voornemen?", hoor ik u zo denken.

Wel. Het is nog veel romantischer dan dat hij gewoon mee was.

Terwijl ik een week rust, zit mijn man voor mij te breken en weer op te bouwen in Deurne.

Ieper: De Gevleugelde Stad

Een weekend straattheater in Ieper.
Chanson d'eau, met Elfje in de rechter bloem, was het mooiste wat ik in tijden zag.

Wijtschate: gewijd water

Wij hadden natuurlijk geen fles bij.

Vroeger was het beter

Als ik de foto's die mijn collega in 1981 nam, naast de mijne leg, dan vind ik dat het vroeger beter was. 

Foto's: 

Walvisstraat Zurenborg, Antwerpen. 

Copyrights: Vlaamse Gemeenschap;

Paasei

Ik ben meer en meer een paasei.
Een paasei met dikke borstjes dan nog.

Het werd hoog tijd dat ik mijn klerenkoopverbod stop zette.
Een half jaar geen kleren, schoenen, handtassen of andere frul. Dat levert spaargeld op. Genoeg om met z'n allen naar Madrid te gaan.

Maar nu vraagt mijn buik andere modellen.
Mijn bh's lijken wel van iemand anders.
Schoenen nodig met kleine hakjes.